วัดไดเซ็นอิน ภูเขาฟุดาราคุ

ในรัชสมัยฮาคุโฮะ (ค.ศ. 684) ได้มีการสร้างวัดที่มีเจ็ดศาลาและ 300 องค์ขึ้นในบริเวณรอบ ภูเขาออนตาเกะ นทาเกะใน โนมูระ อาโนะ ตามคำสั่งของจักรพรรดิเท็นมุ อย่างไรก็ตาม วัดแห่งนี้ค่อยๆ ทรุดโทรมลงเนื่องจากสงครามและปัจจัยอื่นๆ พระโยชุนทรงเสียใจกับเรื่องนี้ จึงได้ย้ายพระพุทธรูปสำคัญของวัดทางใต้ คือ พระโพธิสัตว์กวนอิมสิบเอ็ดเศียร ไปยังที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งเหมาะสมกว่าสำหรับดินแดนบริสุทธิ์ของพระโพธิสัตว์กวนอิม ในสมัยโฮริน คุไค โชนินได้แวะมาแสวงบุญและทิ้งรูปปั้นโคโบ ไดชิและน้ำศักดิ์สิทธิ์ไว้เพื่อ ชิมิสุ บริเวณรอบๆ โคโบ ชิมิซุ ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เก่าแก่ที่สุด คาบสมุทรชิตะ ฮอน-ชิโกกุ ได้ถูกประดิษฐานและเปิดให้ผู้เยี่ยมชมเข้าชมได้ตลอดเวลา ในปี ค.ศ. 1469 มิซูโน คันโมโนะ ทาดัตสึนะ เจ้าเมืองคนแรกของปราสาท โทโคนาเมะ เมะ ได้บูรณะวัด 6 แห่งที่วัดคันเรนจิบนภูเขาโปตาลากุ ซึ่งอยู่ในทิศทางของภูตผีปีศาจของปราสาท โทโคนาเมะ เมะ เพื่อความปลอดภัยในอาณาเขตของตน มีการสร้างรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิม 11 เศียรองค์ใหม่ขึ้นที่วัดหลัก ไดเซ็นอิน และพระโคคาคุ โฮอิน เจ้าอาวาสองค์แรก ได้เข้าประจำการที่วัด วางรากฐานสำหรับการบูรณะวัด ในปี ค.ศ. 1494 ศาลเจ้าแยกต่างหากสำหรับเทพเจ้าสุซาโนโอ (หรือที่รู้จักกันในชื่อโกซู เท็นโน ในรูปแบบดั้งเดิม) ได้ถูกสร้างขึ้นแยกจาก โซจา โทโคนาเมะ เมะ ชิโยโนมิเนะ โซฉะ และประดิษฐานไว้ที่ยอดเขา รูปแบบการผสมผสานระหว่างศาสนาชินโตและพุทธศาสนาแบบโบราณที่มีอยู่จนถึงสมัยเอโดะยังคงดำรงอยู่ และในฤดูร้อนจะมีการจัดเทศกาล โอเค เท็นโน ซึ่งผู้คนจะเดินผ่านวงกลมที่ทำจากฟางเพื่อคลายความร้อน ภายในบริเวณวัด มีศาลาโทวกานคันนอน ซึ่งย้ายมาจากวิลลา ทาคาระซึกะ เดิมที่เป็นสตูดิโอของจิตรกรชาวญี่ปุ่น ฮาชิโมโตะ คันเซ็ตสึ รวมถึงต้นอิบุกิอันศักดิ์สิทธิ์ ต้นไม้ที่มีอายุ 600 ปี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติของจังหวัด บริเวณโดยรอบเป็นที่ตั้งของกลุ่มต้นคามิเลียที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัด กำแพงอิฐเซรามิก รวมถึงรั้วมิซูกากิ ทามากากิ แห่งหมู่บ้านนากาโนมิยะ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของ "กลุ่มวัสดุก่อสร้างเซรามิกไดเซ็น-อิน" ในปี 2013 ในฐานะมรดกอันทรงคุณค่า โชวะ โดยพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ คูนิทาชิ สังกัดสำนักกิจการวัฒนธรรม