เกษตรกรผู้เลี้ยงวัวมา 71 ปี ปัจจุบันอายุ 88 ปี เดินทางไปเยี่ยมชม "เทพเจ้า" แห่งเนื้อวัว มัตสึซากะ

• สารบัญ
• ฟุคาโนะ, จังหวัดมิเอะ , เมืองมัตสึซากะ, เมืองอินัน แหล่งกำเนิดของเนื้อวัว มัตสึซากะ
• ตำนานผู้เลี้ยงวัวพันธุ์ มัตสึซากะ มานานถึง 71 ปี
• ความทรงจำเกี่ยวกับครั้งแรกที่ฉันได้กินเนื้อวัว
• คิดเป็นประมาณ 4% ของเนื้อวัว มัตสึซากะ ทั้งหมด เป็นเนื้อวัว มัตสึซากะ หายาก "คุณภาพพิเศษ"
• ความอร่อยของเนื้อสัตว์นั้นขึ้นอยู่กับคุณภาพของไขมันเป็นสำคัญ
• อวดแผ่นหลังของคุณ

ฟุคาโนะ, จังหวัดมิเอะ , เมืองมัตสึซากะ, เมืองอินัน แหล่งกำเนิดของเนื้อวัว มัตสึซากะ

สายลมพัดเบาๆ เสียงนก鳴ร้อง กลิ่นหอมของพืชพรรณ และอากาศบริสุทธิ์ นี่คือฟุคาโนะ ที่กล่าวกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของเนื้อวัว มัตสึซากะ ตั้งอยู่ในเทือกเขาของเมือง เมืองอินัน เมืองมัตสึซากะ จังหวัด จังหวัดมิเอะ

เราไปเยี่ยม โทจิกิ โทจิกิ เกษตรกรผู้เลี้ยงปศุสัตว์วัย 88 ปี ที่เลี้ยงวัวมาตั้งแต่อายุ 17 ปี

ตำนานผู้เลี้ยงวัวพันธุ์ มัตสึซากะ มานานถึง 71 ปี

เขาเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นในฐานะ "เทพเจ้าแห่งเนื้อวัว มัตสึซากะ" และเป็นบุคคลในตำนานในหมู่เกษตรกรผู้เลี้ยงวัวเพื่อขุน

ฝูงวัวโผล่หน้าออกมาจากด้านหลัง โทจิกิ

พวกมันขี้สงสัยมาก และไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกมันจะออกมาทักทายลูกค้าแบบนี้ คอกวัวสะอาดและแทบไม่มีกลิ่นเลย ที่จริงแล้ว กลิ่นฟางจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ ชวนให้นึกถึงความทรงจำเก่าๆ ฟุคาโนะ แหล่งกำเนิดของเนื้อวัว มัตสึซากะ ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 250 เมตร ด้วยสภาพอากาศที่อบอุ่น แห้ง อากาศบริสุทธิ์ และน้ำสะอาด จึงเป็นสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเลี้ยงวัว วัวเคยถูกเลี้ยงไว้เพื่อการเกษตร (วัวใช้งาน) และหลังจากยุคเมจิ (1868-1912) เท่านั้นที่ผู้คนเริ่มรับประทานเนื้อวัวในญี่ปุ่น

ในช่วงกลางยุคเมจิ การใช้โคใช้งานที่ล้าสมัยเพื่อผลิตเนื้อสัตว์แพร่หลายมากขึ้น และรัฐบาลก็ให้การสนับสนุนการผลิตเนื้อสัตว์ด้วย นอกจากนี้ เมื่อเริ่มมีการนำธัญพืชที่นำเข้ามาใช้เป็นอาหารสัตว์ และรถแทรกเตอร์แพร่หลายมากขึ้น การบริโภคเนื้อวัวก็เพิ่มขึ้น และจำนวนเกษตรกรที่เลี้ยงโคขุนก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ครั้งนี้ เราได้พูดคุยกับ โทจิกิ ผู้ซึ่งอุทิศตนให้กับการผลิตเนื้อวัว มัตสึซากะ เป็นสินค้าขึ้นชื่อของท้องถิ่นมานานถึง 71 ปี เกี่ยวกับชีวิตของเขากับปศุสัตว์

ความทรงจำเกี่ยวกับครั้งแรกที่ฉันได้กินเนื้อวัว

เรื่องราวเริ่มต้นใน โชวะ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

เมื่ออายุ 17 ปี โทจิกิ ได้ไปเป็นลูกศิษย์ของ ทากามิ พ่อค้าปศุสัตว์ที่อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน เขาชื่นชอบวัวและทำงานอย่างขยันขันแข็ง ในเวลานั้น เงินเดือนเริ่มต้นของข้าราชการอยู่ที่ 4,000 เยนต่อเดือน และข้าวสาร 60 กิโลกรัมมีราคาสูงกว่าเงินเดือนนั้นเสียอีก

โทจิกิ: "ผมไม่เคยทานเนื้อสัตว์มาก่อนเลยจนกระทั่ง โชวะ ดังนั้นผมจึงไม่รู้ ผมถูกเรียกว่าเนื้อสัตว์ครั้งแรกก็ตอนที่ผมไปรับประทานอาหารที่บ้าน ทากามิ แต่ก่อนหน้านั้น คนในชนบททานแต่กระต่าย ไก่ และหมูป่า ผมไม่คิดว่าจะมีบ้านไหนที่ทานเนื้อวัว 100% หรอกครับ"

-คุณจำได้ไหมว่าครั้งแรกที่คุณกินเนื้อวัวในชีวิตคือเมื่อไหร่?

โทจิกิ: "แน่นอนครับ มันอร่อยมาก (หัวเราะ) ตอนที่ผมไปหาซัพพลายเออร์ พวกเขาเรียกผมไปแล้วบอกว่า 'เฮ้ คุณมาแล้ว' แล้วก็เอาเนื้อมาย่างในหม้อ... มันอร่อยมาก... สมัยนั้นไม่มีสเต็กหรืออาหารย่าง มีแต่สุกี้ยากี้ หลังสงคราม ร้านขายฮอร์โมนตั้งอยู่ด้านหลังสถานี มีเตาและกลิ่นหอมอบอวล ผมชอบกลิ่นนั้นมาก"

ขณะที่ โทจิกิ ซังพูดด้วยรอยยิ้ม ก็เห็นได้ชัดว่าความอร่อยของอาหารนั้นยังคงประทับอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างลึกซึ้ง

คิดเป็นประมาณ 4% ของเนื้อวัว มัตสึซากะ ทั้งหมด เป็นเนื้อวัว มัตสึซากะ หายาก "คุณภาพพิเศษ"

มัตสึซากะ เป็นแหล่งเพาะพันธุ์วัวใช้งานขนาดเล็กแต่แข็งแรงมายาวนาน โดยมีต้นกำเนิดใน จังหวัดเฮียวโก จังหวัดเฮียวโกะ และเลี้ยงดูในเมือง จังหวัดวาคายามะ วัวเหล่านี้ถูกนำมาใช้เป็นวัวใช้งานมาตั้งแต่บัดนั้น และเทคนิคการเลี้ยงเพื่อผลิตเนื้อวัว มัตสึซากะ คุณภาพสูงก็ได้รับการพัฒนาโดยอิงจากวัวเหล่านี้

มีเงื่อนไขบางประการที่ทำให้เนื้อวัวชนิดหนึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นเนื้อวัว มัตสึซากะ

• ต้องเป็นลูกวัวพันธุ์ญี่ปุ่นสีดำเท่านั้น

• ขึ้นทะเบียนในระบบจัดการข้อมูลประจำตัวเนื้อวัว มัตสึซากะ( http://matsusakaushi.info/ )

• การขุนโคต้องเริ่มต้นในพื้นที่การผลิตที่กำหนดไว้ใน เมืองมัตสึซากะ เมื่อโคมีอายุครบ 12 เดือน

・ช่วงเวลาที่ผมจะใช้ชีวิตอยู่ใน มัตสึซากะ จะเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุดและเป็นช่วงเวลาสุดท้ายในชีวิตของผม

โทจิกิ กิให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการเลี้ยงเนื้อวัว "มัตสึซากะ พิเศษ" ซึ่งหายากยิ่งกว่า เนื้อวัว "มัตสึซากะ พิเศษ" มีสัดส่วนเพียงประมาณ 4% ของเนื้อวัว มัตสึซากะ ทั้งหมด ลูกวัวพันธุ์ มัตสึซากะ พิเศษนี้เกิดใน จังหวัดเฮียวโก และถูกนำเข้ามาในพื้นที่การผลิตที่กำหนดไว้ใน เมืองมัตสึซากะ เมื่ออายุประมาณ 8 เดือน เพื่อเลี้ยงให้โตเต็มที่นานกว่า 900 วัน

เมื่อ โทจิกิ เริ่มเลี้ยงวัวขุนใหม่ๆ เขาต้องเดินไปส่งวัวที่ตลาดครั้งละห้าชั่วโมงครึ่ง และนำไปได้ทีละหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้น ถนนเป็นถนนลูกรัง เขาต้องให้วัวสวมรองเท้าแตะฟางที่ทำเองเพื่อป้องกันกีบเท้า หากขายวัวไม่ได้ เขาก็ต้องเดินกลับอีกห้าชั่วโมงครึ่ง และเมื่อขายวัวได้แล้ว โทจิกิ จึงจะขึ้นรถไฟกลับบ้านได้

เขายังเล่าให้เราฟังถึงความสุขลับๆ ในยุคนั้นด้วย

โทจิกิ: "สมัยก่อนมีร้านอุด้งชื่อบิคุริอยู่ข้างตลาดครับ เขาขายชามใหญ่แค่ 40 เยน ค่าแรงผมตอนนั้นแค่ 50 เยนเอง ผมก็จะกินอุด้งชามใหญ่ แล้วแวะร้านขนมหวานกินเซ็นไซ จากนั้นก็ไปดูหนังที่โรงภาพยนตร์ มัตสึซากะ ซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์ที่ฉายละครย้อนยุค แล้วก็กลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้านจะมีรถบรรทุกคันหนึ่งจอดที่ปั๊มน้ำมันใกล้สถานี มัตสึซากะ ผมก็จะโบกเรียกขึ้นรถ พอถึงบ้านตอนเย็นเจ้านายก็จะโกรธมาก ถามว่า 'แกทำอะไรเนี่ย?!' แต่เขาก็ให้ค่ารถไฟผม 55 เยน ผมก็สนุกดีเหมือนกัน (หัวเราะ) ชีวิตสมัยนี้ต่างจากสมัยก่อนมากเลยครับ"

ในปี 1953 นายจ้างของ โชวะ ซื้อรถสามล้อมาสด้าให้เขา ในวันที่ฝนตก เขาจะเอาเสื้อกันฝนมาคลุมให้วัวของเขาเพื่อใช้สัญจรไปมา สี่ปีต่อมา พวกเขาเปลี่ยนมาใช้รถยนต์โตโยต้า และใน โชวะ หลังจากทำงานให้กับ ทากามิ มา 15 ปี โทจิกิ ก็ออกมาประกอบอาชีพอิสระเมื่ออายุ 32 ปี

ความอร่อยของเนื้อสัตว์นั้นขึ้นอยู่กับคุณภาพของไขมันเป็นสำคัญ

โทจิกิ เสมือนสารานุกรมเคลื่อนที่ในหมู่เกษตรกรผู้เลี้ยงปศุสัตว์ และได้รับรางวัลชนะเลิศถึงสามครั้งในการประกวดโคเนื้อ มัตสึซากะ ซึ่งเป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นในงานเทศกาลเนื้อ มัตสึซากะ

▲ โทจิกิ สามารถจดชื่อผู้ชนะรางวัลสูงสุดตลอด 70 ปีที่ผ่านมาได้อย่างคล่องแคล่ว พร้อมทั้งราคาที่พวกเขาได้รับจากการประมูล ช่างเป็นความทรงจำที่น่าทึ่งจริงๆ!

ในสมัยนั้น วัวอาศัยอยู่ในบ้านเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว พวกมันได้รับอาหารปรุงสุก เช่น ฟางและธัญพืชที่หุงในเตาไฟแบบโบราณ เนื่องจากวัวขี้อายและตกใจง่าย จึงต้องพูดคุยและสัมผัสพวกมันอย่างอ่อนโยน

ใน โชวะ โทจิกิ เริ่มเขียนบันทึกประจำวันและจดบันทึกสภาพของวัวอย่างละเอียด

อาจให้เบียร์แก่พวกมันเพื่อกระตุ้นความอยากอาหาร หรืออาจฉีดเหล้าโชจูลงบนตัวแล้วนวดเพื่อกระจายไขมันให้ทั่วถึง วัวไม่สามารถเกาตัวได้ ดังนั้นพวกมันจึงชอบการแปรงขนและอาบน้ำ การลดความเครียดในวัวก็เป็นหนึ่งในเทคนิคที่ใช้เพื่อปรับปรุงคุณภาพของเนื้อสัตว์เช่นกัน การดูแลวัวแต่ละตัวอย่างเอาใจใส่จะทำให้พวกมันผูกพันกับผู้คนและจะตอบสนองอย่างมีความสุขเมื่อถูกเรียกชื่อ

▲ ผลงานของ โทจิกิ เขียนขึ้นจากมุมมองของวัว

เกษตรกรผู้เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงโคขุนใช้ทักษะทั้งหมดที่มีในการเลี้ยงโค และพ่อค้าคนกลางจะรับเฉพาะโคที่มีคุณภาพดีจริง ๆ เท่านั้น โทจิกิ ล่าวว่าความตึงเครียดนี้เป็นแรงผลักดันให้เกษตรกรและส่งผลให้คุณภาพของเนื้อวัว มัตสึซากะ ดีขึ้น

โทจิกิ ล่าวว่า "ความอร่อยของเนื้อไม่ได้อยู่ที่ความนุ่ม แต่ขึ้นอยู่กับคุณภาพของไขมัน อุณหภูมิร่างกายของวัวอยู่ที่ 38 องศาเซลเซียส ซึ่งสูงกว่าของมนุษย์ แต่ถ้าคุณนำไขมัน 38 องศาเซลเซียสของวัวที่เลี้ยงมานานกว่า 40 เดือนมาวางไว้ในฝ่ามือ มันจะละลายเหมือนหิมะ มันจะไม่ละลายใน 30 เดือน"

ไขมันของเนื้อวัว มัตสึซากะ ซึ่งเป็นอาหารพื้นเมืองขึ้นชื่อ มีจุดหลอมเหลวต่ำและเริ่มละลายที่อุณหภูมิร่างกายมนุษย์ เสน่ห์ของเนื้อวัว มัตสึซากะ อยู่ที่ลายไขมันละเอียด เนื้อสัมผัสเนียนนุ่ม ความหวานตามธรรมชาติ กลิ่นหอมละมุน และรสชาติเข้มข้น

อวดแผ่นหลังของคุณ

อากาศดี โทจิกิ เลยตัดสินใจพาซายูริที่กำลังจะอายุครบสามขวบไปเดินเล่น เขาเปิดรั้วและเรียกเธอ ซายูริก็วิ่งออกมาอย่างมีความสุข

พวกมันอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ยังเป็นลูกวัว โทจิกิ บอกว่าพวกมันจะมาหาเขาเสมอเมื่อเขาเรียก

ขณะที่พวกเขาเดินไปตามนาขั้นบันได โทจิกิ มองซายูริด้วยสายตาอบอุ่น และซายูริก็ไม่เคยห่างจาก โทจิกิ เลย คุณสัมผัสได้ถึงความไว้วางใจที่พวกเขามีให้กัน

ระหว่างทาง มีเด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาและถามว่าพวกเขาสามารถลูบตัวเขาได้หรือไม่ โทจิกิ ยินดีอนุญาต และเด็กหนุ่มเหล่านั้นก็ยื่นมือมาหาเขาอย่างเขินอาย

โทจิกิ: "คุณกลัวเหรอครับ? ไม่เลยครับ ถ้าให้เลือก ผมเดาว่ามนุษย์นี่แหละน่ากลัวที่สุด (หัวเราะ) แต่ถึงอย่างนั้น การพูดคุยกับมนุษย์ก็เป็นสิ่งที่ดี คุณต้องพูดคุยเสมอ แม้แต่กับคนหนุ่มสาวก็ตาม"

การสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารกับคนหรือกับวัวก็ตาม

ถึงแม้จะได้รับการเลี้ยงดูด้วยความรักมากมาย แต่สุดท้ายแล้ววัวเหล่านั้นก็ถูกนำไปทำเป็นเนื้ออยู่ดี โทจิกิ รู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?

โทจิกิ: "ตอนนั้นคุณยังมองไม่เห็นหรอก แต่คุณจะเห็นได้เมื่อมันถูกแปรรูปเป็นเนื้อแล้ว ครั้งแรกที่ผมพาวัวไปโรงฆ่าสัตว์ ผมกินอะไรไม่ลงอยู่สามวัน แต่เนื้อของมันมักจะโผล่หลังออกมา ซึ่งเป็นส่วนที่อร่อยที่สุด เพื่อให้มนุษย์ได้กิน การที่คนที่เลี้ยงมันมาได้กินมันก็เป็นการแสดงความเคารพต่อมันอย่างหนึ่ง"

เขากล่าวเช่นนั้นพลางลูบหลังวัวเบาๆ และเมื่อเหล่าหนุ่มสาวกำลังจะจากไป เขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า "มาเยี่ยมเราอีกนะ"

โทจิกิ ตื่นนอนเวลา 5 นาฬิกาทุกเช้า ถวายชาและข้าวแด่เทพเจ้าและพระพุทธเจ้า เลี้ยงวัว และส่งเด็กๆ ในละแวกบ้านกลับบ้าน เขาจดบันทึกเหตุการณ์ในแต่ละวันด้วยลายมือที่สวยงาม และด้วยความเคารพอย่างลึกซึ้งต่อชีวิต เขาปฏิบัติต่อทั้งวัวและงานของเขาด้วยความจริงใจ รักและหวงแหนทุกๆ วัน นี่คือชีวิตที่เขาสร้างขึ้นในฐานะเกษตรกรผู้เลี้ยงปศุสัตว์

โทจิกิ กิ: "พวกเรามาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะวัวครับ"

โทจิกิ เลี้ยงวัวมาเป็นเวลา 71 ปีแล้ว และยังคงดำเนินชีวิตไปพร้อมกับฝูงวัวของเขา โดยอุทิศตนให้กับงานเดียวนี้อย่างเต็มเปี่ยม

ภาพด้านหลังอันน่าทึ่งของมืออาชีพชั้นนำในแหล่งกำเนิดเนื้อวัว มัตสึซากะ

"ฉันจะเอาชีวิตคุณ"

[วันที่สัมภาษณ์] 23 มิถุนายน 2563

[ความร่วมมือ] นิตยสารออนไลน์ OTONAMIE https://otonamie.jp/

* โทจิกิ เกษียณอายุและมอบวัวตัวสุดท้ายของเขาไปเมื่อสิ้นปี 2021

* โรงเลี้ยงวัวของจังหวัด โทจิกิ ที่กล่าวถึงในบทความ เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลและไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม

*ตามพระราชบัญญัติป้องกันโรคติดต่อในปศุสัตว์ ผู้ที่เดินทางเข้าประเทศญี่ปุ่นจากต่างประเทศภายในหนึ่งสัปดาห์ ห้ามสัมผัสกับปศุสัตว์

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสภาเนื้อวัว มัตสึซากะ

[คลิกที่นี่เพื่อดูข้อมูลการท่องเที่ยวโดยละเอียดเกี่ยวกับ เมืองมัตสึซากะ จังหวัดมิเอะ ]

เว็บไซต์ข้อมูลการท่องเที่ยว เมืองมัตสึซากะ

อินสตาแกรมอย่างเป็นทางการของศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยว เมืองมัตสึซากะ